ശിക്കാരി ശംഭു v/s സ്പൈഡർ മാൻ

 
1960 കളിൽ ബാല്യകാലം തുടങ്ങിയ എൻ്റെയും 1990 കളിൽ ബാല്യം അനുഭവിക്കാനായ എൻ്റെ മകൻ്റെയും 2020 കളിൽ ഇപ്പോൾ ബാല്യകാല ലീലകളിൽ അഭിരമിക്കുന്ന എൻ്റെ പേരക്കുട്ടികളുടെയും  മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന/ നിറയുന്ന വീര കഥാപാത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചാലോചിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചായി. ഓരോ 30 വർഷങ്ങളുടെ ദൂരങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ മൂന്ന് തലമുറകൾ ചിലവിട്ട ബാല്യാനുഭവങ്ങളെ ചുമ്മാ നോക്കിക്കാണുകയാണ് ഈ കുറിപ്പിൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചെട്ട് മാസങ്ങളായി  ഇക്കാലത്തെ വീരനായക കഥാപാത്രങ്ങളായ പീറ്റർ പാർക്കറിൻ്റെയും മൈൽസ് മൊറെയ്ൽസിൻ്റെയും   ബാറ്റ് മാൻ്റെയും  ഒക്കെ കൂടെയാണ്ഞാൻ. ഒപ്പം വില്ലന്മാരായ വെനം, ഹൽക്ക് എന്നിവരും സമയാസമയങ്ങളിൽ വന്ന് അവരവരുടെ ഭാഗങ്ങൾ തന്മയത്വമായി എൻ്റെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിച്ചു പോവാറുണ്ട്. 
ഇതൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല. പുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ എൻ്റെ മൂന്നാം തലമുറ ആവശ്യപ്പെടുന്ന, അവർക്ക് വേണ്ടി അവതരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ് ഇവരൊക്കെയും. കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടിൽ നിന്ന് പോരുമ്പോൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന ആയിരത്തൊന്ന് രാവുകളും പഞ്ചതന്ത്രം കഥകളും പേരക്കുട്ടികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇടക്കിടെ തുള്ളികളായി ഇറ്റിച്ചു കൊടുക്കാറുണ്ട്. അലാവുദ്ദീനും, ആലിബാബയും ജാതക കഥകളിലെ ബോധി സത്വനും ഒക്കെ തന്നെ നാല് വയസ്സുകാരനായ അതിലൊരുവന് ഇഷ്ടകഥാപാത്രങ്ങൾ തന്നെയെങ്കിലും, കൂടുതൽ ആഭിമുഖ്യം സ്പൈഡർമാൻ പോലുള്ളവരോട് തന്നെയാണ് . 
ഒരു ദിവസത്തിൻ്റെ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി ഒന്നരമണിക്കൂറെങ്കിലും ഞാനും ഈ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ആമഗ്നനാവാറുണ്ട്. അപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉറഞ്ഞു കൂടിയ ചില ചിന്തകളാണ് ഇതിലൂടെ പങ്ക് വെയ്ക്കുന്നത്.
പണ്ട് ബാലരമയിൽ ചിത്രകഥകൾ കുറവായിരുന്നെങ്കിലും നല്ല മേനിക്കടലാസിൽ   കുട്ടികൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ധാരാളം കഥകളും കവിതകളും വിജ്ഞാനപ്രദമായ അറിവുകളും അടങ്ങിയതായിരുന്നു അന്നത്തെ അതിൻ്റെ ഉള്ളടക്കം.   അക്കാലത്തെ കുട്ടികൾക്ക് മായാവിയുടെ വരവ് തന്നെ ഒരു അതിശയം  ആയിരുന്നു . അന്നുവരെ കാണാത്ത കഥാപാത്രങ്ങൾ . മായാവി, രാജുവും  രാധയും, ലുട്ടാപ്പി,  കുട്ടൂസൻ മന്ത്രവാദി, ഡാകിനി അമ്മൂമ്മ, കള്ളന്മാരായ വിക്രമനും മുത്തുവും. അങ്ങനെ... അങ്ങനെ.
ദൊപ്പയ്യ  എന്ന വേട്ടക്കാരന്റെ  കൈയ്യിൽ നിന്നും കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന      കുട്ടിക്കുരങ്ങൻ കപീഷിൻ്റെയും കൗശലക്കാരനായ  സിഗാൾ  എന്ന കുറുക്കൻ്റേയും  വെറും പൊട്ടനായ  പീലുകടുവയേയും മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടന്നിരുന്ന ബാല്യകാലത്തിൽ നിന്നും കാലമെത്രയോ കടന്ന് പോയിരിക്കുന്നു.  
അത് പോലെ, മിക്കവാറും പുരാണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള  കഥകൾ നിറഞ്ഞ അമ്പിളി അമ്മാവൻ. പഴയ രാജാക്കൻമാരുടേതായും പഞ്ചതന്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള കഥകളായി വേറെയും അതിൽ നിറഞ്ഞ നിന്നു.  വിക്രമാദിത്യന്റെ  തോളിൽ  കിടന്നു കഥ പറയുന്ന വേതാളത്തിൻ്റെ ചിത്രത്തോടൊപ്പമുള്ള കഥകളില്ലാത്ത അമ്പിളി അമ്മാവനെ സങ്കല്പിക്കാനേ ആവുമായിരുന്നില്ല. 
കലുലൂ എന്ന കൗശലക്കാരനായ മുയൽ , ശുപ്പാണ്ടി , പപ്പൂസ് ,  തുടങ്ങിയ ഒരു കാലഘട്ടം നിറഞ്ഞാടിയ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി കുട്ടികളെ തേടിയെത്തിയിരുന്ന   പൂമ്പാറ്റയെയും മറക്കാനാവുന്നതെങ്ങനെ?
1990 കളിൽ കേരളത്തിൽ ജനിച്ച  കുട്ടികൾ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന പ്രധാന വിനോദോപാധികൾ പ്രാദേശിക സംസ്കാരത്തിലും പാരമ്പര്യത്തിലും ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയതായിരുന്നു. ക്രിക്കറ്റിൻ്റെ സ്വാധീനം ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ പോലും സ്വാധീനം ചെലുത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും നാടൻ കളികൾ പരക്കെ അന്യം നിന്നു പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. വീട്ടകത്തെ കാര്യങ്ങളിലായിരുന്നെങ്കിൽ, കൂടുതലും വായനയുടെ ലോകത്തിലായിരുന്നു കുട്ടികൾ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നത്.
പ്രാഥമികമായി കോമിക് പുസ്തകങ്ങളുടെയും കുട്ടികളുടെ മാസികകളുടെയും ഊർജ്ജസ്വലമായ ലോകത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയായിരുന്നു അന്നത്തെ കുട്ടികൾ. ഈ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ, അന്നത്തെ കൂട്ടുകുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പലപ്പോഴും പങ്കുവെക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നത് സന്തോഷത്തിൻ്റെയും, ഭാവനാ വികാസത്തിൻ്റെയും സർവ്വോപരി അറിവിൻ്റെ മേഖലകൾ വളർത്തിയെ ടുക്കുക വഴി വിദ്യാഭ്യാസത്തിൻ്റെ കൂടി ഉറവിടമാകാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തെ നിർവചിച്ച ഐതിഹാസിക കഥാപാത്രങ്ങളായ മായാവിയെന്ന ബുദ്ധിമാനായ ചെറിയ മാന്ത്രികൻ,അവൻ്റെ തന്ത്രശാലിയായ ശത്രു കുട്ടൂസൻ ,  ഡാകിനി , ഡിങ്കൻ, സാഹസികനും എന്നാൽ തമാശക്കാരനുമായ ശിക്കാരി ശംഭു എന്നിവ  വിവിധ താളുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന വെറും കഥാപാത്രങ്ങളായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഓരോ കുട്ടിയുടെയും ഭാവനയുടെ ഭാഗം തന്നെയായിരുന്നു ഇവരൊക്കെയും. ഈ  കഥകളെല്ലാം നമ്മുടെ തന്നെ എഴുത്തുകാരും ചിത്രകാരന്മാരും സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവ കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവുമായ ഭൂപ്രകൃതികളുമായി പരിചിതമാകുന്ന നിലയിലായിരുന്നു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് .
ഫാമിലി ഡൈനാമിക്സും ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിർണായക പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളിൽ, കുട്ടികൾ അവരുടെ കസിൻസ്, മാതാപിതാക്കൾ, മുത്തശ്ശിമാർ, മറ്റ് ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയായി കഥകളും അനുഭവങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു.  മലർവാടി,ബാലരമ പൂമ്പാറ്റ തുടങ്ങിയ കോമിക് പുസ്‌തകങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒരേ പോലെ ആസ്വദിക്കാനാവുന്ന ഒന്നിലധികം തലമുറകളുള്ള ഒരു കുടുംബാംഗത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. കുട്ടികളെ പരസ്പരം മാത്രമല്ല, മുതിർന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളുമായും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക പ്രവർത്തനമായിരുന്നു ഈ കഥാസമയങ്ങൾ. കുട്ടികൾ പലപ്പോഴും മുതിർന്നവരുടെ ചുറ്റും കൂടുകയും, ഒരുമിച്ച് വായിക്കുകയും അല്ലെങ്കിൽ ഈ കോമിക്സിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ കഥകൾ കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അന്ന് വായന വെറുമൊരു വ്യക്തിഗത പ്രവർത്തനമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് പരസ്പരം പങ്കിടുന്ന ഒരു  സാമൂഹിക പ്രവർത്തനം തന്നെയായിരുന്നു.   ഇവ പങ്കിട്ടപ്പെട്ട കാലങ്ങളിൽ , വായനയിൽ ഒരു പ്രത്യേക മാന്ത്രികതയും നില നിന്നിരുന്നു. ബാലരമ, പൂമ്പാറ്റ , മലർവാടി ,ബാലഭൂമി, അമ്പിളി അമ്മാവൻ തുടങ്ങിയ മാസികകൾ കുട്ടിവായനക്കാരിൽ ഭാവനയും ധാർമ്മിക പാഠങ്ങളും വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിൽ അവിഭാജ്യ പങ്ക് വഹിച്ച കാലം. തലമുറകളായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട കഥപറച്ചിൽ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയും തുടർച്ചയുമായിരുന്നു ആ മാന്ത്രികതയെ നയിച്ചിരുന്നത് . ഒപ്പം അടുത്ത ലക്കത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതിൻ്റെ ആവേശവും അതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു .
മായാവി, ശിക്കാരി ശംഭു തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളെ നമ്മുടെ നാടോടിക്കഥകളുമായും സാമൂഹിക സന്ദർഭങ്ങളുമായും ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെടുത്തിയായിരുന്നു അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അവരിലൂടെ പറയപ്പെട്ട കഥകൾ പലപ്പോഴും പ്രാദേശിക മൂല്യങ്ങൾ, സ്വഭാവം, പാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലുമായിരുന്നു. നമ്മുടെ കുട്ടികളെ അവയുമായി ചേർത്തു നിറുത്തുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു അതിൻ്റെയൊക്കെയും അവതരണവും.
ഇതിനു വിപരീതമായി, നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ തീർച്ചയായും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മാധ്യമരംഗത്തിൻ്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് വളരുന്നത്.   കേരളം 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ കുട്ടികളുടെ വിനോദരംഗത്ത് നാടകീയമായ മാറ്റങ്ങളാണ് സംഭവിച്ചത്. ടെലിവിഷൻ്റെ സ്വാധീനവും ഡിജിറ്റൽ മീഡിയയുടെ വിസ്ഫോടനവും കുട്ടികൾ കഥകൾ ആക്സസ് ചെയ്യുന്ന വിധത്തിൽ വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ചു. ഇൻ്റർനെറ്റ്, സ്‌മാർട്ട്‌ഫോണുകൾ, YouTube, Netflix പോലുള്ള സ്‌ട്രീമിംഗ് സേവനങ്ങൾ ആഗോള വിനോദത്തിലേക്ക് മുമ്പത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ  വഴി തുറന്ന് വിട്ടു.
മൊബൈൽ ഫോണോ ഇൻ്റർനെറ്റോ ആളുകളുടെ ചിന്തകളിലേക്ക് എത്തിനോക്കി തുടങ്ങാത്ത 1990-കളിൽ വായനയായിരുന്നു പ്രധാന വിനോദമെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് വീഡിയോ സ്ട്രീമിംഗ്, ഇൻ്ററാക്ടീവ് ആപ്പുകൾ, വീഡിയോ ഗെയിമുകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഓപ്ഷനുകളാണ് കൂട്ടിനുള്ളത്. കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് വായിക്കുന്നതിനുപകരം, കുട്ടികൾ ഇപ്പോൾ സ്‌മാർട്ട്‌ഫോണുകളോ ടാബ്‌ലെറ്റുകളോ ഉപയോഗിച്ച് വ്യക്തിഗതമായ ഉള്ളടക്കവുമായിട്ടാണ് കൂടുതലും ഇടപഴകുന്നത്. ഇത് പൊതുവേ കുട്ടികളിൽ വായനാശീലം കുറയുന്നതിനു കാരണമായി തീരുന്നുമുണ്ട്.
ഇപ്പോൾ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഹോളിവുഡ് ബ്ലോക്ക്ബസ്റ്ററുകളും ആനിമേഷൻ പരമ്പരകളും മാധ്യമരംഗത്ത് ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് അങ്ങനെ നമ്മുടെ കുട്ടികളും വളരുന്നത്. ആഗോളവൽക്കരണത്തിൻ്റെ വരവോടെ, ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം, അതുവഴി പാശ്ചാത്യ വിനോദത്തിൻ്റെ സ്വാധീനം, എന്നിവ കുട്ടികളിൽ വലിയ തോതിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ സ്‌പൈഡർമാൻ, സൂപ്പർമാൻ തുടങ്ങിയ സൂപ്പർ ഹീറോകളിലേക്കോ മാർവൽ, ഡിസി കോമിക്‌സിലെ മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളിലേക്കോ ആണ് കൂടുതൽ ഉറ്റു നോക്കുന്നത്. 
സ്പൈഡർമാൻ അല്ലെങ്കിൽ സൂപ്പർമാൻ പോലുള്ള സൂപ്പർഹീറോകൾ, സാർവത്രികമായി ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കേരളത്തിൻ്റെ ദൈനംദിന ജീവിതവുമായോ സംസ്കാരവുമായോ വലിയ ബന്ധമില്ലാത്ത വിദേശ സന്ദർഭങ്ങളിൽ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നവയാണെന്ന വ്യത്യാസമുണ്ട്. ഇത് പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ നിന്നും നാടോടിക്കഥകളിൽ നിന്നും കുട്ടികളെ സൂക്ഷ്മമായ  അകലത്തിൽ നിറുത്താനിടയാക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ പ്രാദേശികതയിൽ നിന്ന് ആഗോള തലത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം കുട്ടികളുടെ വിനോദത്തിൽ നിരവധി സ്വാധീനങ്ങൾ ചെലുത്തിയിട്ടുള്ളതായി നമുക്ക് കണ്ടെത്താനാകുന്നുണ്ട്.
1990കളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഗൗരവതരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും കളിയും തമാശയും ഇട കലർത്തി സമൂഹത്തിനും പരിസ്ഥിതിക്കും അനുയോജ്യമായ ധാർമ്മിക പാഠങ്ങൾ കുട്ടികളിലേക്ക് പകർന്ന് നല്കുന്ന വിധത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപെട്ടവരായിരുന്നു .
മായാവി എല്ലായ്പ്പോഴും തിന്മയുടെ മേൽ വിജയിച്ചത് മൃഗശക്തിയെക്കാൾ ബുദ്ധിശക്തി ഉപയോഗിച്ചാണ്. നേരെമറിച്ച്, പല ആധുനിക സൂപ്പർഹീറോ അവതരണങ്ങളും അവരുടെ അമാനുഷ ശക്തികൊണ്ട് മാത്രം  ഭീകരമായ ഭീഷണികളിൽ നിന്ന് ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചെടുക്കുന്നു എന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. രണ്ടും മൂല്യവത്തായ പാഠങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വെയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ വളർന്നു വരുന്ന വേഗതയേറിയ ഈ ലോകത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ കഥ പറച്ചിലിൻ്റെ സമീപനവും അത് ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനവും വ്യത്യസ്തമാണ്.
കേരളത്തിലെ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥകളുടെ തകർച്ചയും അണുകുടുംബങ്ങളുടെ വളർച്ചയും മൂലം, കഥപറച്ചിലിൻ്റെയും വിനോദത്തിൻ്റെയും സാമുഹിക വശം കുറഞ്ഞു. 1990-കളുടെ സവിശേഷത  കൂട്ടു കുടുംബങ്ങളിൽ വളർന്നുവരുന്ന കുട്ടികളായിരുന്നു. അവിടെ ബന്ധുക്കളും കുടുംബക്കാരും ഒത്തുകൂടുകയും ഈ വായനാ സാമഗ്രികൾ പങ്കിടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം  മാറി. ഇന്ന്, നിരവധി കുട്ടികൾ ചെറിയ കുടുംബ യൂണിറ്റുകളിലാണ് താമസിക്കുന്നത്. മുമ്പ്  കൂട്ടു കുടുംബവുമായി പങ്കിട്ടിരുന്ന പരസ്പര പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ സ്ഥാനം     ഡിജിറ്റൽ ലോകം ഏറ്റെടുത്തു.ചുരുക്കത്തിൽ, കഴിഞ്ഞ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകളായി കേരളത്തിലെ കുട്ടികൾക്കായുള്ള വിനോദ ഭൂപ്രകൃതി നാടകീയമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 1990-കളുടെ സവിശേഷത പ്രാദേശിക നായകന്മാർ, പങ്കിട്ട കുടുംബാനുഭവങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത മൂല്യങ്ങൾ, കോമിക് അധിഷ്‌ഠിത വിനോദം എന്നിവയായിരുന്നു. ഇന്ന്, കുട്ടികൾ ആഗോളതലത്തിൽ കൂടുതൽ ബന്ധമുള്ളവരാണ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഉള്ളടക്കമാണ് അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതോടൊപ്പം അവരുടെ പ്രാദേശിക സാംസ്കാരിക ഐക്കണുകളുമായുള്ള ബന്ധം നഷ്‌ടപ്പെടുകയെന്ന ദുരന്തവും അതിന് ബദലായി വന്ന പുതിയ സാമൂഹ്യബോധവും അവരെ വേറൊരു ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നുവെന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.
എന്നിരുന്നാലും, പ്രാദേശിക സംസ്കാരം പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമായി എന്ന് ഇതിനർത്ഥമില്ല. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിനായി ഈ ക്ലാസിക് പ്രതീകങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും പുനർ നിർമ്മിക്കാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. സമീപ വർഷങ്ങളിൽ, മായാവി, ശിക്കാരി ശംഭു, തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക് കോമിക് കഥാപാത്രങ്ങളെ ഡിജിറ്റൽ ഫോർമാറ്റുകളിലേക്ക് സ്വീകരിക്കാനുള്ള താൽപര്യം വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. 1990-കളിലെ ഗൃഹാതുരത്വത്തെ ഇന്നത്തെ സാങ്കേതിക സൗകര്യങ്ങളുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചിലത് ആനിമേറ്റഡ് സീരീസുകളിലേക്കും ഓൺലൈൻ കോമിക്സുകളിലേക്കും മൊബൈൽ ആപ്പുകളിലേക്കും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 
ഈ സംരംഭങ്ങൾ പ്രാദേശികവും സാർവ്വ ലൗകികവും തമ്മിലുള്ള വിടവ് നികത്താൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നതിന് ഒരു പരിധി വരെ പര്യാപ്തമായേക്കും. കേരളത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് സ്പൈഡർമാനും ശിക്കാരി ശംഭുവും അവരുടെ വേരുകളുമായുള്ള ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടാതെ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയാവുന്ന ഒരവസ്ഥ ലഭ്യമായേക്കാം. പലർക്കും ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ ലളിതവും കൂടുതൽ പ്രാദേശികമായി വേരൂന്നിയതുമായ വിനോദത്തിനായുള്ള ഒരു ഗൃഹാതുരതയുണ്ടെന്നത് നിസ്തർക്കമാണ്.
1990-കളിലെ കേരളത്തിലെ കുട്ടികളുടെ വിനോദങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്നത്തെ മാധ്യമപൂരിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം ഉള്ളടക്കത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല. കുട്ടികൾ എങ്ങനെ കഥപറച്ചിലിലും അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തിലും ഇടപഴകുന്നു എന്നതിലൂടെ വിശാലമായ ഒരു സാംസ്കാരിക മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
മായാവി, എപ്പോഴും തിന്മയെ മറികടക്കുന്ന ദയാലുവായ ഒരു കൊച്ചു മന്ത്രവാദി, പിന്നെ കുട്ടൂസനെ പോലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഇവയൊക്കെയും കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഇഷ്ടപേരുകളായി മാറി. ശിക്കാരി ശംഭു, ഒരു വേട്ടക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ നർമ്മം നിറഞ്ഞതും എന്നാൽ ധീരവുമായ സാഹസികതയിലൂടെ, കുസൃതികളുടെയും വീരത്വത്തിൻ്റെയും കളിയുടെ ബോധം കുഞ്ഞു മനസ്സുകളിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ഡിങ്കൻ എന്ന സൂപ്പർഹീറോയായിരുന്നു കുട്ടികളുടെ മറ്റൊരു പ്രിയ കഥാപാത്രം. ഈ കഥകൾ എല്ലാം തന്നെ സാംസ്കാരികമായി പ്രസക്തമായിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ  പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുകയും കേരളത്തിൻ്റെ സ്വന്തം ഭൂപ്രകൃതിക്ക് സമാനമായ ലോകങ്ങളിൽ ജീവിക്കുകയും അവരിലേക്ക് നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ പാകത്തിൽ പുസ്തകത്താളുകളിൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ ചിത്രകഥകൾ പലപ്പോഴും കേരളത്തിൻ്റെ സൗന്ദര്യാത്മക സംവേദനക്ഷമതയ്‌ക്ക് അനുസൃതമായ ചിത്രീകരണങ്ങളോടെയാണ് വന്നത്. ഈ കഥകളിലെ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ കാടുകളും ചെറിയ ഗ്രാമങ്ങളും വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞൊഴുകുന്ന നദികളും കേരളത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഭൂമി ശാസ്ത്രത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. കുട്ടികൾ വായിക്കുന്ന കഥകളിൽ അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും വിധം അത് പരിചിതമായതിനാൽ അത് അവരുടെ ഭാവനകളിൽ വേരൂന്നാൻ എളുപ്പമായി. ഈ പ്രാദേശിക അടിസ്ഥാനം അത്തരം കഥകളിൽ ഉൾച്ചേർത്ത പാഠങ്ങളായിരുന്നു.
നന്മതിന്മകൾ, സൗഹൃദം, ധീരതയുടെ പ്രാധാന്യം എന്നിവയെ കുറിച്ചുള്ള പാഠങ്ങളായിരുന്നു അവ. അതെല്ലാം  സമൂഹത്തിനോട് അവരെ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാനവസരം ഉണ്ടാക്കി.
സ്‌പൈഡർമാൻ, സൂപ്പർമാൻ, കൂടാതെ മാർവൽ, ഡിസി എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള മറ്റ് സൂപ്പർഹീറോകൾ 1990-കളിലെ പ്രാദേശികമായി വേരൂന്നിയ കഥാപാത്രങ്ങളെ മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. ഈ സൂപ്പർഹീറോകൾ ആഗോള തലത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരാണ്. ലോകത്തെ കോസ്മിക് ഭീഷണികളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവർ. അല്ലെങ്കിൽ ന്യൂയോർക്കിനെയോ മറ്റ് പാശ്ചാത്യ മഹാനഗരങ്ങളെയോ പോലെയുള്ള വിശാലമായ നഗര ദൃശ്യങ്ങളിൽ സൂപ്പർവില്ലന്മാരുമായി പോരാടുന്നവരാണവർ. ഈ കഥാപാത്രങ്ങൾ പരക്കെ ആകർഷകവും രസകരവുമാണെങ്കിലും, കേരളത്തിലെ കുട്ടികളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയുള്ള ലോകങ്ങളിളലാണ്  അവർ നിലനിൽക്കുന്നത്.
ആഖ്യാനങ്ങളും മാറി. ഇന്നത്തെ സൂപ്പർഹീറോകളെ പലപ്പോഴും നിർവചിക്കുന്നത് ആക്ഷൻ, പവർ, വ്യക്തിഗത ഹീറോയിസം എന്നിവയാണ്. അവർ അവിശ്വസനീയമായ സാങ്കേതികവിദ്യയോ മഹാശക്തികളോ പ്രയോഗിക്കുന്നു. അവർക്ക് തന്നെ ജീവഹാനി ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന വിധം വലിയ ഭീഷണികൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. നന്മ, തിന്മ, ഉത്തരവാദിത്തം, ധൈര്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാർമ്മിക പാഠങ്ങൾ അവർ എപ്പോഴും വഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ പാഠങ്ങൾ പലപ്പോഴും ദ്രുതഗതിയിലുള്ളതും ദൃശ്യപരമായി അതിശയിപ്പിക്കുന്നതുമായ സീക്വൻസുകളിലാണ് നിറയുന്നത്. തൽക്ഷണ സംതൃപ്തിയിലേക്ക് ശീലിച്ച ഡിജിറ്റൽ പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇതിൻ്റെ ന്യൂനതയായി കാണാനാവുന്ന പ്രധാന കാര്യം.
അതിൻ്റെ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ സാധാരണയായി വ്യക്തിഗത ഉപകരണങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് മീഡിയ ഉപഭോഗം ഒരു ഏകാന്ത പ്രവർത്തനമാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.  പരസ്പരം പങ്കിടാവുന്ന ഒരു കോമിക് പുസ്തകത്തിന് ചുറ്റും കുട്ടികൾ ഇന്ന് ഒത്തു കൂടുന്നേയില്ല. പകരം, അവർ അവരുടെ ഫോണുകളിലോ ടാബ്‌ലെറ്റുകളിലോ സിനിമകളും ഷോകളും കാണുന്നു. മിക്കവാറും ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്ന അവസ്ഥ തന്നെ.  1990കളിലെ അനുഭവത്തിൻ്റെ കേന്ദ്രമായ കഥപറച്ചിലിൻ്റെ സാമൂഹിക വശം ഏറെക്കുറെ മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അണുകുടുംബങ്ങളിൽ, ഒരു കഥ പങ്കിടുക അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കോമിക്കിൻ്റെ അടുത്ത ലക്കത്തിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക എന്ന ആശയമേ ഇല്ലാതായി. 
ഈ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന ആശങ്കകളിലൊന്ന് സാംസ്കാരിക ഏകീകരണത്തിനുള്ള സാധ്യതയാണ്. ഗ്ലോബൽ എൻ്റർടൈൻമെൻ്റ് ലാൻഡ്‌സ്‌കേപ്പ് അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒരു നിര തന്നെ കുട്ടികൾക്കായി പ്രദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിൽ ഭൂരിഭാഗവും പാശ്ചാത്യ നായകന്മാരെയും മൂല്യങ്ങളെയും കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഉള്ളടക്കം രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാവുക. നമ്മുടെ കുട്ടികൾ ഈ ആഗോള ആഖ്യാനങ്ങളിൽ കൂടുതൽ മുഴുകുമ്പോൾ, അവർക്ക് സ്വന്തം സാംസ്കാരിക പൈതൃകവുമായും പ്രാദേശിക കഥകളുമായും ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത ഏറെയാണ്. മായാവി, ശിക്കാരി ശംഭു തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഉൾച്ചേർന്ന മൂല്യങ്ങളും പാഠങ്ങളും, മുമ്പ് കേരളീയ പാരമ്പര്യങ്ങളുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇനി യുവതലമുറയിൽ അവ പ്രതിധ്വനിച്ചേക്കില്ല.
1990കളിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ നമ്മുടെ പരിസ്ഥിതിയുടെയും ജീവിത രീതിയുടെയും പ്രതിഫലനമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ കേരളത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രാമങ്ങളിലും കാടുകളിലും നദീതീരങ്ങളിലും അവർ ജീവിച്ചു. കുട്ടികൾക്ക് സ്വത്വബോധം നൽകി. ഇന്ന്, നിരവധി കുട്ടികളുടെ നായകന്മാർ വിദൂര നഗരങ്ങളിലോ ഇതര പ്രപഞ്ചങ്ങളിലോ ആണ് നിലനില്ക്കുന്നതും പ്രകടനം നടത്തുന്നതും. അത് ആവേശകരമാണെങ്കിലും, കേരളത്തിലെ കുട്ടികൾ അവർ  ജീവിക്കുന്ന ലോകത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുകയും സാംസ്കാരിമായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയാണ്.
കൂട്ടുകുടുംബത്തിൽ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യക്തിഗത മാധ്യമ ഉപഭോഗത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം കുട്ടികൾ പരസ്പരം ഇടപഴകുന്ന രീതിയെയും സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1990-കളിൽ, കോമിക്‌സുകളും മാസികകളും വായിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ചർച്ചയും സഹകരണവും വളർത്തിയിരുന്നു. ഇന്ന്, ഒരു സ്ക്രീനിൽ ടാപ്പുചെയ്യുമ്പോൾ ഉള്ളടക്കം വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്നതിനാൽ, കഥകൾ പങ്കിടുന്നതിനുള്ള അവസരം കുറഞ്ഞു. അത് കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെട്ട വിനോദ രൂപങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
1990-കളിൽ നിന്ന് 2020 കളിലേക്കുള്ള കുട്ടികളുടെ വിനോദത്തിൻ്റെ മാറ്റം കേരളത്തിലെന്നല്ല ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വലിയ സാംസ്കാരിക സാങ്കേതിക മാറ്റങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.
പണ്ടത്തെ കുട്ടികൾ പ്രാദേശികവും സാമൂഹികവും കേരളത്തിൻ്റെ പരിസ്ഥിതിയുമായും മൂല്യങ്ങളുമായും ആഴത്തിൽ ബന്ധമുള്ള കഥകളുമായി വളർന്നപ്പോൾ, ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ ആഗോളവും ഡിജിറ്റലും പലപ്പോഴും വ്യക്തിപരവുമായ ഒരു മീഡിയ ലാൻഡ്‌സ്‌കേപ്പ് നാവിഗേറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് വളരുന്നു എന്നതാണ് പുതിയ കാഴ്ച. കേരളത്തിൻ്റെ തനതായ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന പ്രാദേശികമായവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനൊപ്പം ആഗോള നായകന്മാരെ ആഘോഷിക്കുക എന്ന സന്തുലിതാവസ്ഥ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ ഇന്ന് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളി.
സ്‌പൈഡർമാൻ, സൂപ്പർമാൻ തുടങ്ങിയ സൂപ്പർഹീറോകളെയും ആഗോളതലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളെയും പിന്തുടരുന്ന കുട്ടികളെ മഥിക്കുന്ന സ്വാധീനത്തിൻ്റെ പൊസിറ്റീവും നെഗറ്റീവും ആയ വശങ്ങൾ ബഹു മുഖമാണ്.  സൂപ്പർഹീറോ കഥകൾ പലപ്പോഴും നീതി, ധൈര്യം, നിസ്വാർത്ഥത, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ്. സ്‌പൈഡർമാൻ പോലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾ "വലിയ ശക്തിയോടെ വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം വരുന്നു"  ( Great power comes great responsibility)എന്ന് കൂടെക്കൂടെ ഉച്ചൈസ്ഥരം പറയുന്നുണ്ട്. അവരുടെ കഴിവുകൾ നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. സൂപ്പർഹീറോകൾ പലപ്പോഴും അധഃസ്ഥിതർക്ക് വേണ്ടി തന്നെയാണ്  പോരാടുന്നത്. അവർ ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളുന്നു. തന്നെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും എന്ന് കരുതുമ്പോൾ പോലും ശരിയെന്ന് ബോദ്ധ്യമുള്ള കാര്യത്തിൽ ഉറച്ചു നില്ക്കാനുള്ള  ശക്തമായ ധാർമ്മിക പാഠങ്ങൾ പകരുന്നു.
പക്ഷെ, സൂപ്പർഹീറോ കഥകളുടെ ഒരു പോരായ്മ, അവ ചിലപ്പോൾ കുട്ടികളിൽ അയഥാർത്ഥമായ പ്രതീക്ഷകൾ വളർത്തുന്നുണ്ട് എന്നതാണ്. സൂപ്പർ ഹീറോകൾ ശാരീരിക ശക്തി, സൂപ്പർ പവർ, അല്ലെങ്കിൽ സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവയിലൂടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ഉള്ള പ്രവണത  മാത്രമാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഇത് അവർക്ക് അസാധാരണമായ കഴിവുകൾ ആവശ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കുട്ടികളെ പ്രേരിപ്പിക്കും. യഥാർത്ഥ പരിഹാരങ്ങൾ അത്ര പെട്ടെന്നുള്ളതോ പ്രവർത്തനക്ഷമമായതോ അല്ലാതെ ആവുമ്പോൾ പക്ഷെ, അവർ നിരാശരായേക്കാം.
ഇന്ന് സിനിമകൾ, കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, വീഡിയോ ഗെയിമുകൾ, ബ്രാൻഡഡ്  ഐറ്റംസ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് സൂപ്പർഹീറോ വ്യവസായം വാണിജ്യവത്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹീറോകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പോസിറ്റീവ് മൂല്യങ്ങളേക്കാൾ സൂപ്പർഹീറോയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിറ്റഴിക്കാനുള്ള ത്വരയിൽ അവർ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനാൽ, ഇത് കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഭൗതിക മൂല്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് ഇടയാക്കുന്നുണ്ട്. സൂപ്പർഹീറോ ബ്രാൻഡഡ് സാധനങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ വിപണനത്തിന് ഉപഭോഗ സംസ്കാരം വളർത്തിയെടുക്കാൻ കഴിയും വിധമാണ് അവരുടെ ഈ രംഗത്തെ ഇടപെടൽ എന്ന് സൂക്ഷ്മ തലത്തിൽ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും. അവിടെ സൂപ്പർഹീറോ അനുഭവം പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കാൻ പ്രത്യേക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന് കുട്ടികൾക്ക് തോന്നുന്ന വിധത്തിലാണ് അവർ മാർക്കറ്റിങ്ങ് തന്ത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് തന്നെ. ഇത് സ്വയം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടുളളതിൽ നിന്നും രൂപപ്പെട്ട നിഗമനം തന്നെയാണ്.
#### ##### ##### ##### ##### ####